De herfst die om het hoekje kijkt

Op 23 september begint de astronomische herfst. Dat is niet nu. Het duurt nog even maar ik zag toch al herfstachtige dingen in het bos.

Kijk maar: eikels! Het was lastig lopen met mijn "barefootschoenen", er lagen er zoveel en ik voelde ze door mijn dunne zool heen.

Ik vind deze eikels aardig groot. Ik had ze kleiner verwacht vanwege de hete zomer. 

Als je eikels wilt rapen moet je nu in het bos zijn.

Ik zag ook andere dingen dan eikels en dat waren verkleurde blaadjes. De Amerikaanse vogelkers, kijk dan... helemaal geel. Ik denk dat de bladvlekken (door schimmel) het proces van geel worden versnelden. 

Als een blaadje beschadigd is, verkleurt het eerder geen. 

Ik stond daarna stil bij  de laaghangende bladeren van een jonge Amerikaanse eik. Ze zagen er zo vreemd uit met het afgestorven bladweefsel. Helemaal verdroofd of afgestorven terwijl het onderste deel nog chlorofyl had (en dus groen was). Het lijkt herfst als je dit blad ziet maar het is dus beschadigd. Dat moet ik niet door elkaar halen.

Lijk toch net een herfstkleurtje?

Zie je die gaatjes, dat lijken net ogen. 

Op Insta plakte ik die er dan ook op.

Verder zag ik veel zwammen. Ik weet van vorig jaar dat zwammen al vroeg verschijnen maar zoveel... ik struikelde vandaag over de zwammen. Behalve de rode met witte stippen. Dat wordt weer een wegstrijdje wie hem het eerste ziet.

Deze wel: tranenzwam... halverwege de heuvel. Ik had echt geluk want ik zie dit niet zo vaak. De zwam zuigt in de groei grote hoeveelheden vocht op na een regenbui en ja... het overschot aan water moet ie echt kwijt  en dat doet hij zo. Hij zweet het uit.

Hieronder een foto van bijna alle zwammen die ik zag.

Heb jij al zwammen gezien in jouw omgeving?

Een klam bos, 22 graden. En ja... we gaan richting de herfst hoor.

Dat zag ik.

Soms struikel ik een beetje over die dagen tussen zomer en herfst. ’s Avonds loeit de wind om het huis en slaat de regen tegen de ramen. Je denkt: nou, daar is de herfst.

En dan loop je de volgende dag buiten, is het warm, schijnt de zon en staat alles nog gewoon in zomerkleuren te schitteren.

Hoe vind jij deze tijd van het jaar?

Als mijn hoofd vol zit, ga ik wandelen

Even alleen dit

Ik heb zoveel foto’s. Zoveel kleine dingen die ik onderweg zie en waar ik over wil vertellen.

Maar mijn hoofd zit nog vol. Vorige week trouwde mijn dochter en het was een geweldige dag en ik kom er achter dat je ook fijne dingen een plekje moet geven.

Wandelen doe ik wel. En onderweg denk ik steeds: hier wil ik over schrijven. En daarover. O, en kijk dát. Vanmorgen was het de boom hierboven. Ik stond op het pad en keek naar het licht dat van achter die boom naar me toe stroomde. Zo gaaf.

En iets verderop raakte ik een piepklein takje van een naaldboom aan. Ik ving het licht, zie je dat? Gewoon een gelukkie, want ik plande het niet.

Meer heb ik vandaag eigenlijk niet te vertellen.

Wat doe jij graag als je hoofd vol zit?

Een boom vol vlinders

Er was eens een mooie boomgaard vol appel- en perenbomen. Het was warm en ik zocht een beetje koelte in de schaduw.

Onder deze boom? Of toch onder die perenboom?

Ik liep verder en zag een boom die duidelijk al heel wat jaren meeging. Er stonden een paar mensen bij met fototoestellen. Wat zouden zij daar toch zien? Dus ik keek ook.

En toen: oh wow.
Zie je het?

Allemaal vlinders!

Ik heb daar zeker een kwartier staan kijken. Ze vlogen af en aan en dronken sap uit de scheurtjes in de oude takken.

Overal dat vrolijke gefladder.

Ik had nog nooit zoiets gezien.

En hieronder zit er eentje gewoon op de stam van de fruitboom.

Prachtig toch?

Dat wilde ik even delen.
En kijk: het is me zelfs gelukt. Dat is op zichzelf al een klein gelukkie, want ons internet heeft al een paar dagen kuren. 😄

Heb jij weleens zoveel vlinders bij elkaar gezien?