13 juni 2026

De mooiste gele bloem van de week

Ik maakte een korte wandeling. Gewoon ’s morgens in de vroegte. De zon scheen, maar ik wist dat er regen aankwam, dus ik besloot niet zo lang te gaan. Gewoon even bewegen.

En toen zag ik de mooiste gele bloem van de week.

Close-up van een zwarte toorts met gele bloemen en paarse meeldraden, gefotografeerd van onderaf tegen een blauwe lucht met wolken.

Hij heet zwarte toorts.

Dat vond ik zo’n tegenvaller. Waarom noem je zoiets nou zwarte toorts? Waarom niet gouden toorts, of gele toorts? Dat past toch veel beter bij zo’n zonnige bloem?

Het is wel echt een toorts. Hoog en helder stond hij langs het pad. Alsof er een klein lichtje was aangestoken. Ik heb er lang bij stil gestaan. Plaatjes geschoten.

Close-up van felgele bloemen van de zwarte toorts met paarse, pluizige meeldraden en kleine waterdruppels op de bloemblaadjes.

Van dichtbij nog mooier want het hart van elke bloem zitten van die pluizige roze helmdraden ... net pijpenragertjes uit een knutseldoos.

En het leuke is: de bloemetjes aan de hoge stengel bloeien niet allemaal tegelijk; telkens gaan er weer een paar nieuwe open.

Zwarte toorts met gele bloemen en paarse meeldraden langs een wandelpad, met een groene weide en bewolkte blauwe lucht op de achtergrond.

Waarom hij zwarte toorts heet? Ik las net op een site dat de naam komt van het feit dat de stengel na de bloei zwart wordt. Maar een andere site zegt dat het “zwarte” waarschijnlijk komt van de donkere ring in de bloembodem. En wil je hem in je tuin? Koop dan HIER je zaadjes.

Ik vond een korte video op Youtube. Bijen, hommels en vlinders weten hem ook te vinden: het gele bloemenbuffet is geopend.


Wat is jouw gele mooiste bloem?
Of houd je niet van geel?

08 juni 2026

De mooiste zonsondergang van vorige week

Je hoeft niet altijd naar een bijzondere plek te gaan om iets moois te zien. Ik zag vorige week een schitterende zonsondergang vanuit mijn schrijfkamer.

Kijk hoe mooi!


Ik maakte ook een timelapse, omdat je dan pas ziet hoe de lucht beweegt, en stilletjes verkleurt. Mijn telefoon had ik in de smalle vensterbank neergezet. 

Ik hoop dat het goed zichtbaar is.

Ik vind het zelf zo leuk om  die wolken langs de hemel te zien schuiven.

Vandaag?

Regen. Veel regen. Geen avond in mooie kleuren gehuld. De zon gaat bijna onder, maar ik geloof niet dat ze nog plannen heeft om zich te laten zien. Er hangen imposante wolken voor, in allerelei tinten grijs. 

Dreigend.

Dus kijk ik gewoon nog even naar de foto's van vorige week.
Toen de lucht achter de huizen opeens begon te gloeien


Ik wens jullie een fijne verdere avond.
Of dag natuurlijk... tijdsverschil hè.

03 juni 2026

Vandaag deel ik roze

De regen tikt op het platte dak van mijn schrijfkamer. Buiten hangen enorme grijze wolken. Maar als ik goed kijk, zie ik ook al een stukje blauw.

Donkere regenwolken hangen zwaar boven een lichtere lucht, waar tussen de wolken een klein stukje blauw zichtbaar is.

Ja, zo is het leven soms. Grijs en een beetje blauw tegelijk. Regen op je dakje kennen we allemaal wel. Maar vandaag deel ik geen grijs. En ook geen blauw. 

Vandaag deel ik roze. Want het vingerhoedskruid bloeit.

Roze bloemen van vingerhoedskruid hangen tussen groene bladeren langs een zonnig bospad, met donkere honingmerken zichtbaar in de klokvormige bloemen.

Close-up van roze vingerhoedskruid met klokvormige bloemen, behaarde randen en donkerrode honingmerken aan de binnenkant, verlicht door de zon.

Maandagmorgen vroeg maakte ik er een paar foto’s van: hoge stengels met roze klokjes langs het bospad. Het is zomer, fluisterden ze. Toen herinnerde ik me wat ik had gelezen: de meteorologische zomer is begonnen.

Blij met roze.
Blij met vingerhoedskruid.

Ik keek ernaar... en voor ik het wist hadden de bloemen me meegenomen: weg uit mijn hoofd, naar buiten, naar kleur. En ook wel naar een soort verwondering. 

Kijk, ze hebben echt haartjes!

Roze vingerhoedskruid met klokvormige bloemen; één bloem is speels bewerkt met oogjes en een tekstballon “Just a bite”, waardoor de opening op een mond lijkt.

Voor de foto hieronder hield ik mijn iPhone op z’n kop onder de bloemen om erin te kunnen kijken. Een heel gepriegel, want voor je het weet heb je je eigen hoofd op de foto in plaats van de bloem. 

De donkerrode vlekken op de onderlip van de bloem vormen het honingmerk: een soort wegwijzer voor bestuivers. Ze laten zien waar de nectar te vinden is, diep in de bloem. Hommels kruipen helemaal de bloemen in en raken daarbij de meeldraden en de stempel. Daarna komen ze vaak bestoven met stuifmeel weer naar buiten. Bron: Tuinverhalen

Vingerhoedskruid van onderen gefotografeerd, met roze klokvormige bloemen, donkerrode honingmerken aan de binnenkant en een blauwe lucht op de achtergrond.

Check Tuinverhalen
Daar vind je meer weetjes over het wonderschone vingerhoedskruid 

Mensjes... ik sluit mijn blog weer af. 
Het is etenstijd. Het regent nu echt hard. 
Ik zie mama’s op de fiets door de straat racen. 
Ze moeten op tijd zijn om hun kindjes van school  te halen. 
Dappere mama’s... zo door de regen.

Tja, die tijd is voorbij voor mij.

Een moeder fietst in de stromende regen door een woonstraat, met haar capuchon op en een bakfiets voor zich.

Ik wens jullie een fijne verdere week.
Met zonnige momenten.
Wat kleurt jouw dag vandaag?