Hyena op de Utrechtse Heuvelrug

Ik zag een hyena in het bos.

Een wolf op de Veluwe zou je nog kunnen geloven.
Maar een hyena op de Utrechtse Heuvelrug?

Toch zag ik er eentje
Hij paste in mijn hand

Ik had al een heel eind gelopen en even onder de beuk gezeten, op het bankje. Gewoon kijken. Genieten van het uitzicht. Daarna stond ik weer op en zag ik een afgebroken tak liggen met bruine, verdroogde eikenblaadjes eraan.

Ik pakte hem op.

En toen zag ik hem.

De hyena.

Spot de mot. 😍

Staand op het bospad zocht ik uit wat het was. En jawel: een hyena. Ik heb hem tien keer gecheckt, want die naam had ik dus echt niet verwacht.

Geen beest met tanden, maar een mot: de hyena. Eigenlijk een nachtvlinder uit de groep van de uiltjes, met vleugels van zo’n 25–33 mm. De site van de vlinderstichting[1] zegt dat die naam is niet zomaar is gekozen: de rups van deze mot eet namelijk andere rupsen op. Soms zelfs zijn eigen soortgenoten.

Dus ja... ik heb echt een kleine hyena gevonden.
Het is een roofdier met vleugels

[1] Hyena - Vlinderstichting

Doe ook mee met Nicole's Linkparty

De eerste afbeelding is een AI-bewerking van mijn eigen foto. De overige foto’s zijn mijn eigen foto’s van de wandeling.

Als het leven ingewikkeld wordt, pak ik wol

Heet, heter, heetst. Zo’n dag waarop je liever niet beweegt. En precies toen lag mijn pakketje klaar in de winkel.

Ik dacht: dat komt wel.
Maar mijn man zei: “Zal ik het even ophalen?”
Nou, graag!

Even later kwam hij terug met een grappig pakketje. Het leek wel een kerstcadeau. Waarom ik de laatste tijd zoveel wol koop? Ik weet het niet precies. 

Wol = thuis

Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik mama zo weer zitten. Ze handwerkte graag. In goede periodes pakte ze haar breinaalden, haaknaald of borduurwerk. Dan begon ze gezellig te kletsen. Over gewone dingen. Over van alles en nog wat. Het gaf gezelligheid in huis. En is gezelligheid ook niet een vorm van aandacht?

Ze breide vaak iets moois voor mij of voor mijn jongere broer. Daar zat liefde in.

Dat zie ik nu pas.

Nu ik net zo oud ben als mijn moeder toen, zelfs een beetje ouder, merk ik dat ik hetzelfde doe. Als het leven ingewikkeld is, pak ik wol. Mijn roze sjaal is af. Mijn tweede bijna ook. Voor mij is het gewoon een soort woltherapie. Ik heb nog nooit zoveel gebreid als in de maand juni, toen het zo akelig heet was.  De maand dat mijn schoonmoeder ziek werd en overleed.

Recht, averecht. Recht, averecht. 
En zo kwam ik steek voor steek de maand door.

En deze nieuwe wol? Geen idee nog wat het wordt. Misschien een col, misschien een vest. Ik heb vijf bolletjes Scheepjes Dozza, dus als je een simpel brei-idee hebt…

Mijn man moest lachen om deze wol. “Het lijkt op jou,” zei hij. “Net zo kleurig en eh… een tikje chaotisch.”

Tja.
Ik zie het maar als compliment.

De bot uit Singapore (wat doe je tegen crawlers op je blog)

Ik ben een blog. Ik draag verhalen, ik bewaar bloemen en ik hou van bezoekers. Mijn vrouwtje ook. Zij is de baas hier. Zij zet haar woorden neer en doet de deur open voor mensen die even willen lezen of kijken.

Maar al wekenlang heb ik last een vreemde gast. Een vervelend digitaal beestje dat rondkruipt in alle hoeken en gaten van mijn bloghuisje. Hij komt uit Singapore. Hij zegt geen goedemorgen. Hij trekt alleen zijn digitale laarsjes aan en rent als een haas... als een crawler, door mijn kamers heen. 

31 seconden bij Winterbos is niet saai. Een minuut bij The Best Chair in the W…. Twee minuten bij Good Fences. Drie minuten bij...

Hij hij leest niet echt.
Hij scant.

Mijn vrouwtje ging zoeken wat ze kon doen. Ze denkt erover om oude reactiedeuren dicht te doen. De commentaarluikjes te sluiten. Ze vindt digitale snuffelbeestje niet leuk. 

Arme bot uit Singapore

Hij zoekt misschien goud, geheime gangetjes of een vergeten wachtwoord onder een bloempot. Maar ik heb niets van dat alles. Ik heb alleen verhalen, bloemen, geloof, chaos en een vrouwtje dat hier schrijft om adem te halen.

Hoe houden jullie bots, crawlers en ander digitaal beestjes buiten de deur van je blog?

---

P.S. Singapore is niet zeker. Mijn teller ziet alleen het adresjasje. Zo’n crawler kan via een datacenter, proxy of VPN lopen. Dus misschien komt hij van ver, misschien van dichtbij.