Dit was mijn 'droomwandeling van 15 maart'. Eindelijk zet ik 'm op mijn blog. Inmiddels zitten de bomen vol blaadjes. Toen nog niet.
Het had die nacht gevroren. In het bos was zoveel moois te zien dat ik steeds even stilstond en om me heen keek.
De zon probeerde dapper door te breken; liet de beukenblaadjes oranje opgloeien. En die gouden nevel tussen de boomstammen. Prachtig!
Langzaam liep ik verder langs de beek, als ik scherp luisterde hoorde ik het het water stromen. Ik wandelde en wandelde... Toen kwam ik bij een stukje bos met naaldbomen. Ze droegen duizend lichtjes in allerlei kleuren.
Bij de beek kon ik het water echt zien stromen. Er hing nog nevel boven. Ik maakte een paar foto’s om aan mijn man te laten zien hoe mooi het was.
Ze mislukten.
Maar deze mag wel op de blog. Prachtsfeertje… iets dromerigs. Je ziet het niet op de foto, maar het water stroomde echt. En dat is dus wat ik zo leuk vind. Ik houd van beekjes! Vroeger speelde ik er vaak in en ving ik kikkervisjes met een schepnetje. Of bouwde dammen om het water tegen te houden.
Het werd steeds zonniger. De nevel loste die zondag stukje bij beetje op. In de verte zag ik een vrouw lopen; veel sneller dan ik. Haar rode rugzak viel me op. Ik wil er ook zo eentje, dacht ik.
Op de video daaronder zie je hoe de nevel uit de koude, vochtige bosbodem omhoog stijgt.
Het was frisjes.
En ongelofelijk mooi.
Nog 2 foto's die ik maakte met mijn telefoon. Hier zie je hoe de wolken wegtrekken en het blauw tevoorschijn komt. Het pad lag bezaaid met blaadjes.
Toen ik weer bij ons vakantiehuisje kwam, maakte ik een video van het apd, het huis en de bloesemboom.. Daarmee sluit ik mijn droomwandeling van 15 maart af.
Hoor je de vogels?
Ik weet nog hoe gelukkig ik me voelde: de vogels floten weer.
.jpeg)



