Mijn droomwandeling — anderhalve maand later

Dit is dus mijn ‘droomwandeling van 15 maart’… eindelijk op mijn blog, anderhalve maand te laat. Inmiddels zitten de bomen vol blaadjes, maar toen nog niet.

Het had die nacht gevroren. In het bos was zoveel moois te zien dat ik meer stilstond dan wandelde. Ik bleef maar kijken.

De zon probeerde dapper door te breken en liet de beukenblaadjes oranje opgloeien. En dan die gouden nevel tussen de boomstammen. Prachtig!

Langzaam liep ik verder langs de beek, ik hoorde het water diep beneden me stromen. Daarna de naaldbomen, met duizend lichtjes in allerlei kleuren. Hier bleef ik even staan, leunend op mijn stok. Wat een schoonheid, in één zo’n druppel waar de zon op valt.

Laat staan in duizend druppeltjes te gelijk.

Bij de beek kon ik het water echt zien stromen. Er hing nog nevel boven. Ik maakte een paar foto’s om aan mijn man te laten zien hoe mooi het was.

Ze mislukten.

Maar deze mag wel op de blog. Prachtsfeertje… iets dromerigs. Je ziet het niet op de foto, maar het water stroomde echt. En dat is dus wat ik zo leuk vind. Ik houd van beekjes! Vroeger ving ik er kikkervisjes met een schepnetje.

Het werd steeds zonniger. De nevel loste die zondag stukje bij beetje op. In de verte zag ik een vrouw lopen; veel sneller dan ik. Haar rode rugzak viel me op. Ik wil er ook zo eentje, dacht ik.

Op de video daaronder zie je hoe de nevelslierten nog bewegen tussen de bomen.

Het was frisjes.
En ongelofelijk mooi.

Nog 2 foto's die ik maakte met mijn telefoon. Hier zie je hoe de wolken wegtrekken en het blauw tevoorschijn komt. Het pad lag bezaaid met blaadjes.

Toen ik weer bij ons vakantiehuisje kwam, maakte ik een video van de bloesemboom. Daarmee sluit ik mijn droomwandeling van 15 maart af.

Hoor je de vogels?

Ik weet nog hoe gelukkig ik me voelde: de vogels floten weer.

Wat doe jij met foto’s die je op vakantie maakt?

Duif zonder kop

Ik zat lekker in het zonnetje. Kop diep weg, warm, nergens last van. Gewoon een topmoment.

Hoor ik ineens een kind roepen:
“Kijk! Een duif zonder kop!”

Zonder kop?!

Dus ik kom langzaam omhoog… beetje rekken… even laten zien: alles zit er nog gewoon op hoor.

Kind stil.

Ik kijk nog eens om me heen.
Kop kwijt… nou ja zeg!

Ik zeg het luid en duidelijk: “duif zonder kop” is gewoon de startfase van mijn gymnastiekoefening. 

Veren poetsen. Ik begin altijd achteraan.

Roekoekoe, roekoekoe. 

Zo is het.

Lees ook: Betties Boombabbbels

April 2026: 4 dingen die me bijbleven

Ik kwam dit idee ergens tegen op een blog: vier dingen uit je maand.

Vier dingen dus:
iets wat je mooi vond,
iets wat je op de been hield,
iets wat je meeneemt,
en iets wat je wilt vasthouden.

Vind je het leuk om mee te doen?
Schrijf jouw vier dingen dan  in een reactie.

1. Something I loved

Tweede Paasdag. De botanische tuin in Wageningen. Alles stond nog maar net in blad... dat frisse, lichte groen en prachtige witte en roze bloesembomen.

Ik zag magnoliabloemen die groter waren dan ik ooit had gezien.

We dronken koffie op een bankje. Geen plan, geen haast, geen “we moeten nog dit of dat”. Gewoon daar zitten met ons gezicht in de zon. Een beetje praten. 

2. Something that sustained me

Wat me overeind hield deze maand?

Koffie.
Gewoon koffie.

Mijn thuiskoffie met veel melk.

De ene keer met een boek,
of achter mijn laptop
de andere keer met mijn telefoon,
en soms gewoon kletsend met iemand naast me.

3. Something I’m carrying forward (wat neem ik mee?)

Ik las deze maand een boek van Tessa Afshar: "The Rested Soul".
Het gaat over echte rust... niet alleen even ontspannen, maar rust vanbinnen.

Het bestaat uit dertig korte stukken, met persoonlijke verhalen. Je merkt al snel dat Tessa zelf weet wat het is om met spanning en onrust te leven, ze heeft een burn-out gehad, en daar schrijft ze open over.

Het zijn korte stukjes, maar ze blijven wel hangen.

Het is een christelijk boek. Tessa Afshar komt oorspronkelijk uit Iran en heeft zelf een hele weg afgelegd waarin geloof een grote rol is gaan spelen.

Je merkt dat in hoe ze schrijft: eerlijk en zonder opsmuk.
Mag van mij vertaald worden.

4. Something I want to keep

Dat het klein mag blijven.

Ik merk dat dat eigenlijk meer rust geeft dan wanneer alles weer “leuk” en “vol” moet zijn. Alsof het dan snel te veel wordt, terwijl dit juist overzicht geeft.

Dus als ik iets meeneem uit deze maand, dan dit:
dat het niet groter hoeft.
Dat het ook goed is als het gewoon… zo is.

Wat is jouw mooiste moment van april?

---

Linked to My Joyful Life Linkparty en Nicole's Huisvlijtparty