29 april 2026

April 2026: 4 dingen die me bijbleven

Ik kwam dit idee ergens tegen op een blog: vier dingen uit je maand.

Vier dingen dus:
iets wat je mooi vond,
iets wat je op de been hield,
iets wat je meeneemt,
en iets wat je wilt vasthouden.

Vind je het leuk om mee te doen?
Schrijf jouw vier dingen dan  in een reactie.

1. Something I loved

Tweede Paasdag. De botanische tuin in Wageningen. Alles stond nog maar net in blad... dat frisse, lichte groen en prachtige witte en roze bloesembomen.

Collage van lentemomenten: een hommel op roze bloesem, koffie inschenken in een mok buiten, bloeiende bomen in een park, een hand met een magnoliabloem en witte bloesem tegen een boomstam.

Ik zag magnoliabloemen die groter waren dan ik ooit had gezien.

We dronken koffie op een bankje. Geen plan, geen haast, geen “we moeten nog dit of dat”. Gewoon daar zitten met ons gezicht in de zon. Een beetje praten. 

2. Something that sustained me

Wat me overeind hield deze maand?

Koffie.
Gewoon koffie.

Witte mok met kleurrijke tekst op een glinsterend onderzettertje, gevuld met koffie, op een houten tafel met een laptop wazig op de achtergrond.

Mijn thuiskoffie met veel melk.

De ene keer met een boek,
of achter mijn laptop
de andere keer met mijn telefoon,
en soms gewoon kletsend met iemand naast me.

3. Something I’m carrying forward (wat neem ik mee?)

Ik las deze maand een boek van Tessa Afshar: "The Rested Soul".
Het gaat over echte rust... niet alleen even ontspannen, maar rust vanbinnen.

Het bestaat uit dertig korte stukken, met persoonlijke verhalen. Je merkt al snel dat Tessa zelf weet wat het is om met spanning en onrust te leven, ze heeft een burn-out gehad, en daar schrijft ze open over.

Open boek op schoot met een hand erop, naast een koffiekopje, in een rustige zithouding.

Het zijn korte stukjes, maar ze blijven wel hangen.

Het is een christelijk boek. Tessa Afshar komt oorspronkelijk uit Iran en heeft zelf een hele weg afgelegd waarin geloof een grote rol is gaan spelen.

Je merkt dat in hoe ze schrijft: eerlijk en zonder opsmuk.
Mag van mij vertaald worden.

4. Something I want to keep

Dat het klein mag blijven.

Ik merk dat dat eigenlijk meer rust geeft dan wanneer alles weer “leuk” en “vol” moet zijn. Alsof het dan snel te veel wordt, terwijl dit juist overzicht geeft.

Dus als ik iets meeneem uit deze maand, dan dit:
dat het niet groter hoeft.
Dat het ook goed is als het gewoon… zo is.

Wat is jouw mooiste moment van april?

---

Linked to My Joyful Life Linkparty en Nicole's Huisvlijtparty

23 april 2026

Boekenpost #2 – De Bibliotheek van Parijs

Soms begint een boek niet met lezen, maar met een doosje. Mijn man kwam binnen met een pakketje en zei: “Deze is voor jou.” Ik keek... en moest erom lachen want op de doos stond: Thalia!

Dat is mijn naam op Vinted.
Alleen dan zonder die “h”.

Boek De Bibliotheek van Parijs liggend op krantenpapier, net uitgepakt

Ik had De Bibliotheek van Parijs met zorg uitgekozen. Via Vinted gekocht... en de verkoper stuurde het nog diezelfde dag vanuit België op. Echt een topper.

De Bibliotheek van Parijs,
Janet Skeslien Charles

Het boek raakte me.

Het speelt zich af rond een bibliotheek in Parijs tijdens de oorlog, maar het is geen “mooi afgerond” verhaal. Juist niet. Het voelde soms verwarrend, alsof je als lezer ook moet zoeken: wie is wie, wat klopt er nog, waar sta je eigenlijk? Misschien is dat wat het voor mij zo intens maake.

Wat me vooral is bijgebleven (ik las het in maart), is dat het niet alleen over oorlog gaat, maar over mensen. Over keuzes. Over hoe iemand die dichtbij je staat, zelfs je eigen vader, ineens een kant kan laten zien die je niet kunt plaatsen. Dat vond ik misschien nog wel het meest schurende in het hele verhaal. 

Er zit ook iets moois in: die liefde voor boeken, voor een plek die blijft bestaan terwijl alles eromheen instort. Dat woorden blijven, zelfs als de wereld dat niet doet. Maar eerlijk is eerlijk: toen ik het uit had, dacht ik wel even: nu geen oorlogsboeken meer.

Quote uit het boek: "Wat literatuur doet, is hetzelfde als een lucifer in de nacht op een open vlakte. Een lucifer geeft nauwelijks licht, maar het laat onz zien hoe groot de duisternis eromheen is."


Ik las het op vakantie. En vanaf het vakantiehuisje ging het met me mee in mijn rugzak... door de bossen, over smalle fietspaadjes, langs de waterval bij Loenen, naar die boekenkast midden in het bos (waar ik eerder over schreef: Boekenkast in het bos).

Mijn missie die dag was: de buurtbieb opzoeken en dit verhaal doorgeven. Leuk detail is dat ik vlak voordat ik op de fiets stapte een een briefje in het boek deed:

18 maart 🌞
Vandaag mag dit boek verder reizen.
Als je hem uit hebt, mail me dan wat je ervan vond.

Behoedzaam zette ik mijn boek tussen andere achtergelaten verhalen. Precies naast "De bibliothecaresse van Auschwitz" ... Ik vond dat ze wel wat steun aan elkaar hadden. 

Minibieb in het bos van Loenen op de Veluwe met houten kast vol boeken

Hand die het boek De Bibliotheek van Parijs in een minibieb in het bos zet, naast andere boeken

Toen ik bijna vergeten was dat ik dit boek daar had neergezet, kreeg ik opeens een mailtje van een onbekende afzender. Ik klikte erop en las:

"Dankjewel dat je het boek in de buurtbieb hebt gezet. Ik vond het boek "De Bibliotheek van Parijs" indrukwekkend en goed om te lezen dat er mensen opstaan in moeilijke tijden, maar ook wat jaloezie kapot kan maken. Moest het soms echt opzij leggen omdat ik niet kon stoppen met lezen.

Wat ik wel lastig vond van het verhaal is dat de tijdlijn niet altijd even logisch was. Ik moest soms eerst een paar regels lezen voordat ik doorhad dat ik in een ander tijdvak zat.

Zet hem nu weer in de buurtbieb. Ben benieuwd hoe anderen het boek vinden" 


Zo leuk  dit 😍

Zet jij wel eens een boek in een minibieb? 
Doe er dan ook een briefje in.

Oeps, ik post deze blog een dag te vroeg. 
Nu laat ik hem toch maar staan

---

Mijn eerste boekenpost lees je hier: Boekenpost #1 De Troostbibliotheek
* Extraatje: Engelse video van Janet Skeslien Charles zelf over The Paris Library
 
Gelinkt aan Huisvlijt

22 april 2026

De mooiste lentewandeling

Hier is jouw portie groen.
Niet gewoon groen, maar van dat frisse groen.

Lentegroen.

Bospad Utrechtse Heuvelrug in de lente met zacht licht, frisgroene en lichtgekleurde bladeren en zon die door de bomen valt

Jong beukenblad in de lente, dun en lichtgroen, met zonlicht dat door de bladeren schijnt en een zachte, wazige bosachtergrond

Ik heb de blaadjes aangeraakt — echt zacht en dunnetjes
Nu nog licht van kleur, omdat het bladgroen nog niet helemaal ontwikkeld is.
De komende tijd worden ze steviger en groener.

Nu nog niet gelukkig.

Jonge beukenblaadjes in de lente, lichtgroen en doorschijnend in warm zonlicht, tegen een zachte, wazige bosachtergrond op de Utrechtse Heuvelrug

Schaduw van een persoon op een bospad in de lente, met zonlicht dat tussen de bomen doorvalt en een rustig bos eromheen op de Utrechtse Heuvelrug

En de rode beuken! Die zijn nu echt even op hun best.

Als ik hier door het bos loop word ik er helemaal blij van. De kleuren, de zingende vogels, de typische geur van de bosbodem… het is er allemaal tegelijk.

Dit is dus mijn lente

Bospad met rode beuken in de lente, aan beide kanten bomen, warm zonlicht door de bladeren en een lange laan die het bos in loopt

Rode beuken in het Prattenburgse bos in de lente

Rode beukenblaadjes in de lente, dun en licht doorlatend in zonlicht, tegen een heldere lucht en een bos op de achtergrond op de Utrechtse Heuvelrug

Ik schoot veel plaatjes.
Van lente-groen en lente-rood,
en de kleuren daartussenin.

Het is zo’n korte fase: een paar weken maar,
en elke boom is weer anders.
De één verder dan de ander.



Wat heb ik genoten vanmorgen in het bos.
Dan denk ik: dit is de mooiste lentewandeling.

---

Heb jij weleens een rode beuk gezien?