Soms begint een boek niet met lezen, maar met een doosje. Mijn man kwam binnen met een pakketje en zei: “Deze is voor jou.” Ik keek... en moest erom lachen want op de doos stond: Thalia!
Dat is mijn naam op Vinted.
Alleen dan zonder die “h”.
Ik had De Bibliotheek van Parijs met zorg uitgekozen. Via Vinted gekocht... en de verkoper stuurde het nog diezelfde dag vanuit België op. Echt een topper.
De Bibliotheek van Parijs,Janet Skeslien Charles
Het boek raakte me.
Het speelt zich af rond een bibliotheek in Parijs tijdens de oorlog, maar het is geen “mooi afgerond” verhaal. Juist niet. Het voelde soms verwarrend, alsof je als lezer ook moet zoeken: wie is wie, wat klopt er nog, waar sta je eigenlijk? Misschien is dat wat het voor mij zo intens maake.
Wat me vooral is bijgebleven (ik las het in maart), is dat het niet alleen over oorlog gaat, maar over mensen. Over keuzes. Over hoe iemand die dichtbij je staat, zelfs je eigen vader, ineens een kant kan laten zien die je niet kunt plaatsen. Dat vond ik misschien nog wel het meest schurende in het hele verhaal.
Er zit ook iets moois in: die liefde voor boeken, voor een plek die blijft bestaan terwijl alles eromheen instort. Dat woorden blijven, zelfs als de wereld dat niet doet. Maar eerlijk is eerlijk: toen ik het uit had, dacht ik wel even: nu geen oorlogsboeken meer.
Quote uit het boek: "Wat literatuur doet, is hetzelfde als een lucifer in de nacht op een open vlakte. Een lucifer geeft nauwelijks licht, maar het laat onz zien hoe groot de duisternis eromheen is."
Ik las het op vakantie. En vanaf het vakantiehuisje ging het met me mee in mijn rugzak... door de bossen, over smalle fietspaadjes, langs de waterval bij Loenen, naar die boekenkast midden in het bos (waar ik eerder over schreef: Boekenkast in het bos).
Mijn missie die dag was: de buurtbieb opzoeken en dit verhaal doorgeven. Leuk detail is dat ik vlak voordat ik op de fiets stapte een een briefje in het boek deed:
18 maart 🌞
Vandaag mag dit boek verder reizen.
Als je hem uit hebt, mail me dan wat je ervan vond.
Behoedzaam zette ik mijn boek tussen andere achtergelaten verhalen. Precies naast "De bibliothecaresse van Auschwitz" ... Ik vond dat ze wel wat steun aan elkaar hadden.
.jpeg "Buurtbieb bij Loenen op de Veluwe")
Toen ik bijna vergeten was dat ik dit boek daar had neergezet, kreeg ik opeens een mailtje van een onbekende afzender. Ik klikte erop en las:
"Dankjewel dat je het boek in de buurtbieb hebt gezet. Ik vond het boek "De Bibliotheek van Parijs" indrukwekkend en goed om te lezen dat er mensen opstaan in moeilijke tijden, maar ook wat jaloezie kapot kan maken. Moest het soms echt opzij leggen omdat ik niet kon stoppen met lezen.
Wat ik wel lastig vond van het verhaal is dat de tijdlijn niet altijd even logisch was. Ik moest soms eerst een paar regels lezen voordat ik doorhad dat ik in een ander tijdvak zat.
Zet hem nu weer in de buurtbieb. Ben benieuwd hoe anderen het boek vinden"
Zo leuk dit 😍
.jpeg "Dun en licht")
.jpeg "Sterren boven vakantiehuisje")
