Duif zonder kop

Ik zat lekker in het zonnetje. Kop diep weg, warm, nergens last van. Gewoon een topmoment.

Hoor ik ineens een kind roepen:
“Kijk! Een duif zonder kop!”

Zonder kop?!

Dus ik kom langzaam omhoog… beetje rekken… even laten zien: alles zit er nog gewoon op hoor.

Kind stil.

Ik kijk nog eens om me heen.
Kop kwijt… nou ja zeg!

Ik zeg het luid en duidelijk: “duif zonder kop” is gewoon de startfase van mijn gymnastiekoefening. 

Veren poetsen. Ik begin altijd achteraan.

Roekoekoe, roekoekoe. 

Zo is het.

Lees ook: Betties Boombabbbels

April 2026: 4 dingen die me bijbleven

Ik kwam dit idee ergens tegen op een blog: vier dingen uit je maand.

Vier dingen dus:
iets wat je mooi vond,
iets wat je op de been hield,
iets wat je meeneemt,
en iets wat je wilt vasthouden.

Vind je het leuk om mee te doen?
Schrijf jouw vier dingen dan  in een reactie.

1. Something I loved

Tweede Paasdag. De botanische tuin in Wageningen. Alles stond nog maar net in blad... dat frisse, lichte groen en prachtige witte en roze bloesembomen.

Ik zag magnoliabloemen die groter waren dan ik ooit had gezien.

We dronken koffie op een bankje. Geen plan, geen haast, geen “we moeten nog dit of dat”. Gewoon daar zitten met ons gezicht in de zon. Een beetje praten. 

2. Something that sustained me

Wat me overeind hield deze maand?

Koffie.
Gewoon koffie.

Mijn thuiskoffie met veel melk.

De ene keer met een boek,
of achter mijn laptop
de andere keer met mijn telefoon,
en soms gewoon kletsend met iemand naast me.

3. Something I’m carrying forward (wat neem ik mee?)

Ik las deze maand een boek van Tessa Afshar: "The Rested Soul".
Het gaat over echte rust... niet alleen even ontspannen, maar rust vanbinnen.

Het bestaat uit dertig korte stukken, met persoonlijke verhalen. Je merkt al snel dat Tessa zelf weet wat het is om met spanning en onrust te leven, ze heeft een burn-out gehad, en daar schrijft ze open over.

Het zijn korte stukjes, maar ze blijven wel hangen.

Het is een christelijk boek. Tessa Afshar komt oorspronkelijk uit Iran en heeft zelf een hele weg afgelegd waarin geloof een grote rol is gaan spelen.

Je merkt dat in hoe ze schrijft: eerlijk en zonder opsmuk.
Mag van mij vertaald worden.

4. Something I want to keep

Dat het klein mag blijven.

Ik merk dat dat eigenlijk meer rust geeft dan wanneer alles weer “leuk” en “vol” moet zijn. Alsof het dan snel te veel wordt, terwijl dit juist overzicht geeft.

Dus als ik iets meeneem uit deze maand, dan dit:
dat het niet groter hoeft.
Dat het ook goed is als het gewoon… zo is.

Wat is jouw mooiste moment van april?

---

Linked to My Joyful Life Linkparty en Nicole's Huisvlijtparty

Boekenpost #2 – De Bibliotheek van Parijs

Soms begint een boek niet met lezen, maar met een doosje. Mijn man kwam binnen met een pakketje en zei: “Deze is voor jou.” Ik keek... en moest erom lachen want op de doos stond: Thalia!

Dat is mijn naam op Vinted.
Alleen dan zonder die “h”.

Ik had De Bibliotheek van Parijs met zorg uitgekozen. Via Vinted gekocht... en de verkoper stuurde het nog diezelfde dag vanuit België op. Echt een topper.

De Bibliotheek van Parijs,
Janet Skeslien Charles

Het boek raakte me.

Het speelt zich af rond een bibliotheek in Parijs tijdens de oorlog, maar het is geen “mooi afgerond” verhaal. Juist niet. Het voelde soms verwarrend, alsof je als lezer ook moet zoeken: wie is wie, wat klopt er nog, waar sta je eigenlijk? Misschien is dat wat het voor mij zo intens maake.

Wat me vooral is bijgebleven (ik las het in maart), is dat het niet alleen over oorlog gaat, maar over mensen. Over keuzes. Over hoe iemand die dichtbij je staat, zelfs je eigen vader, ineens een kant kan laten zien die je niet kunt plaatsen. Dat vond ik misschien nog wel het meest schurende in het hele verhaal. 

Er zit ook iets moois in: die liefde voor boeken, voor een plek die blijft bestaan terwijl alles eromheen instort. Dat woorden blijven, zelfs als de wereld dat niet doet. Maar eerlijk is eerlijk: toen ik het uit had, dacht ik wel even: nu geen oorlogsboeken meer.

Quote uit het boek: "Wat literatuur doet, is hetzelfde als een lucifer in de nacht op een open vlakte. Een lucifer geeft nauwelijks licht, maar het laat onz zien hoe groot de duisternis eromheen is."

Ik las het op vakantie. En vanaf het vakantiehuisje ging het met me mee in mijn rugzak... door de bossen, over smalle fietspaadjes, langs de waterval bij Loenen, naar die boekenkast midden in het bos (waar ik eerder over schreef: Boekenkast in het bos).

Mijn missie die dag was: de buurtbieb opzoeken en dit verhaal doorgeven. Leuk detail is dat ik vlak voordat ik op de fiets stapte een een briefje in het boek deed:

18 maart 🌞
Vandaag mag dit boek verder reizen.
Als je hem uit hebt, mail me dan wat je ervan vond.

Behoedzaam zette ik mijn boek tussen andere achtergelaten verhalen. Precies naast "De bibliothecaresse van Auschwitz" ... Ik vond dat ze wel wat steun aan elkaar hadden. 

Toen ik bijna vergeten was dat ik dit boek daar had neergezet, kreeg ik opeens een mailtje van een onbekende afzender. Ik klikte erop en las:

"Dankjewel dat je het boek in de buurtbieb hebt gezet. Ik vond het boek "De Bibliotheek van Parijs" indrukwekkend en goed om te lezen dat er mensen opstaan in moeilijke tijden, maar ook wat jaloezie kapot kan maken. Moest het soms echt opzij leggen omdat ik niet kon stoppen met lezen.

Wat ik wel lastig vond van het verhaal is dat de tijdlijn niet altijd even logisch was. Ik moest soms eerst een paar regels lezen voordat ik doorhad dat ik in een ander tijdvak zat.

Zet hem nu weer in de buurtbieb. Ben benieuwd hoe anderen het boek vinden" 

Zo leuk  dit 😍

Zet jij wel eens een boek in een minibieb? 

Doe er dan ook een briefje in.

Oeps, ik post deze blog een dag te vroeg. 

Nu laat ik hem toch maar staan

---

Mijn eerste boekenpost lees je hier: Boekenpost #1 De Troostbibliotheek

* Extraatje: Engelse video van Janet Skeslien Charles zelf over The Paris Library. 

 

Gelinkt aan Huisvlijt