De ijsbloem die openging bij 33 graden

Frankrijk ligt in het midden van de hittekoepel. Wij hier in Nederland zitten onder de noordrand ervan. Het is warm. Mijn weerstation gaf vanmiddag 33,2°C aan en nu is het zelfs nog warmer: 34°C.

En precies vandaag besloot mijn witte ijsbloem zich te openen.

Toen ik hem op Instagram deelde, reageerde iemand: “Oh, dus deze bloem geeft aan wanneer het tijd is om ijs te eten 😂”

Dat vond ik zo grappig.

Eigenlijk heeft deze plant helemaal niets met ijs te maken. De naam komt van de glinsterende puntjes op de vlezige blaadjes en stengels. Het lijkt net alsof er ijskristalletjes op zitten.

Botanisch weetje:
Die “ijskristalletjes” zijn opgezwollen opperhuidcellen. Ze kunnen vocht vasthouden en helpen de plant omgaan met felle zon, droogte en warmte.

Grappige bloemen: zodra de zon schijnt, gaan ze open. Bij zonsondergang sluiten ze weer. Ik ga proberen daar een timelapse van te maken.

Oh, en hieronder een foto van toen ze nog in hun babyfase waren. Ergens links in het hoekje. Ik zaaide ze zelf en was erg lief voor ze. Water geven enzo.

Kun je je voorstellen: toen had ik nog een dikke wintertrui aan. 👆

Nu niet.

Nu draag ik katoen.

Hieronder eerst een foto de verkeerde kant op.

En daaronder één waarop je de ijskristalletjes goed ziet.

Ken jij deze plant?

 In het Engels heet hij Livingstone daisy volgens Wikipedia, maar ik vind ice plant veel mooier. Alleen al vanwege die glinsterende “ijskristalletjes”.

👉 Doe ook mee met Nicoles Huisvlijt Linkparty

De mooiste zonsondergang van vorige week

Je hoeft niet altijd naar een bijzondere plek te gaan om iets moois te zien. Ik zag vorige week een schitterende zonsondergang vanuit mijn schrijfkamer.

Kijk hoe mooi!

Ik maakte ook een timelapse, omdat je dan pas ziet hoe de lucht beweegt, en stilletjes verkleurt. Mijn telefoon had ik in de smalle vensterbank neergezet. 

Ik hoop dat het goed zichtbaar is.

Ik vind het zelf zo leuk om  die wolken langs de hemel te zien schuiven.

Vandaag?

Regen. Veel regen. Geen avond in mooie kleuren gehuld. De zon gaat bijna onder, maar ik geloof niet dat ze nog plannen heeft om zich te laten zien. Er hangen imposante wolken voor, in allerelei tinten grijs. 

Dreigend.

Dus kijk ik gewoon nog even naar de foto's van vorige week.
Toen de lucht achter de huizen opeens begon te gloeien

Ik wens jullie een fijne verdere avond.
Of dag natuurlijk... tijdsverschil hè.

Vandaag deel ik roze

De regen tikt op het platte dak van mijn schrijfkamer. Buiten hangen enorme grijze wolken. Maar als ik goed kijk, zie ik ook al een stukje blauw.

Ja, zo is het leven soms. Grijs en een beetje blauw tegelijk. Regen op je dakje kennen we allemaal wel. Maar vandaag deel ik geen grijs. En ook geen blauw. 

Vandaag deel ik roze. Want het vingerhoedskruid bloeit.

Maandagmorgen vroeg maakte ik er een paar foto’s van: hoge stengels met roze klokjes langs het bospad. Het is zomer, fluisterden ze. Toen herinnerde ik me wat ik had gelezen: de meteorologische zomer is begonnen.

Blij met roze.
Blij met vingerhoedskruid.

Ik keek ernaar... en voor ik het wist hadden de bloemen me meegenomen: weg uit mijn hoofd, naar buiten, naar kleur. En ook wel naar een soort verwondering. 

Kijk, ze hebben echt haartjes!

Voor de foto hieronder hield ik mijn iPhone op z’n kop onder de bloemen om erin te kunnen kijken. Een heel gepriegel, want voor je het weet heb je je eigen hoofd op de foto in plaats van de bloem. 

De donkerrode vlekken op de onderlip van de bloem vormen het honingmerk: een soort wegwijzer voor bestuivers. Ze laten zien waar de nectar te vinden is, diep in de bloem. Hommels kruipen helemaal de bloemen in en raken daarbij de meeldraden en de stempel. Daarna komen ze vaak bestoven met stuifmeel weer naar buiten. Bron: Tuinverhalen

Check Tuinverhalen. 

Daar vind je meer weetjes over het wonderschone vingerhoedskruid 

Mensjes... ik sluit mijn blog weer af. 

Het is etenstijd. Het regent nu echt hard. 

Ik zie mama’s op de fiets door de straat racen. 

Ze moeten op tijd zijn om hun kindjes van school  te halen. 

Dappere mama’s... zo door de regen.

Tja, die tijd is voorbij voor mij.

Ik wens jullie een fijne verdere week.
Met zonnige momenten.

Wat kleurt jouw dag vandaag?

En hier Nicole's leuk post over Vingerhoedskruid onder de loep 🌸

Een tropische breidag (eerste officiële tropische dag van 2026)

Vandaag vieren we de eerste officiële landelijke tropische dag van 2026. Lokaal was het eerder al raak, maar vandaag deed De Bilt officieel mee. En in landje als Nederland telt dat toch een beetje als: nu is het echt.

Ik vier het heel praktisch met een paar foto's: de was aan de lijn, een blauwe lucht boven de eik en een thermometer aan de muur... die duidelijk liet zien dat het warm is. En mijn breiwerk!

Ja... ik zit ondertussen te breien.

Dat klinkt misschien niet als het meest zomerse tafereeltje, maar mijn sjaal moet in december af zijn. Als ik wacht tot het weer bij wol past, ben ik waarschijnlijk te laat.

Mijn moeder vond dat vroeger maar niks. Breien op een warme dag? Dat kon niet. Zij pakte dan liever katoen en ging haken. 

Maar vandaag dacht ik: als het weer zich niet meer helemaal aan de seizoenen houdt, hoef ik dat met mijn breiwerk ook niet te doen.

En dat ik binnenzit met breiwerk, komt ook wel door mijn kriebelhoest. Ik ben twee dagen stemloos na een week keelpijn. Ik hou me rustig. Ik probeer vooral niet te hoesten, want dan heb ik het benauwd.

Tips welkom!

Zonet bekeek ik de weerkaart en ik denk dat ik het liefst naar Scandinavië wil emigregen. Of naar IJsland. Daar is het niet zo warm 😂 Ik ga het straks bespreken met mijn man. 

Vraag

Misschien werk jij niet met wol of katoen, maar ik ben benieuwd: wat is iets wat jij echt nooit in de zomer zou doen?

In de sneeuw spelen telt niet mee ☃️❄️

---

PS: In tropische landen hoort 30 graden bij het klimaat. Maar Nederland heeft een zeeklimaat, met gematigde temperaturen, wind en wisselvalligheid. Dat tropische dagen hier steeds vroeger in het jaar vallen, is geen gewoon zomerfeitje, maar een verandering die vreemd aanvoelt.

April 2026: 4 dingen die me bijbleven

Ik kwam dit idee ergens tegen op een blog: vier dingen uit je maand.

Vier dingen dus:
iets wat je mooi vond,
iets wat je op de been hield,
iets wat je meeneemt,
en iets wat je wilt vasthouden.

Vind je het leuk om mee te doen?
Schrijf jouw vier dingen dan  in een reactie.

1. Something I loved

Tweede Paasdag. De botanische tuin in Wageningen. Alles stond nog maar net in blad... dat frisse, lichte groen en prachtige witte en roze bloesembomen.

Ik zag magnoliabloemen die groter waren dan ik ooit had gezien.

We dronken koffie op een bankje. Geen plan, geen haast, geen “we moeten nog dit of dat”. Gewoon daar zitten met ons gezicht in de zon. Een beetje praten. 

2. Something that sustained me

Wat me overeind hield deze maand?

Koffie.
Gewoon koffie.

Mijn thuiskoffie met veel melk.

De ene keer met een boek,
of achter mijn laptop
de andere keer met mijn telefoon,
en soms gewoon kletsend met iemand naast me.

3. Something I’m carrying forward (wat neem ik mee?)

Ik las deze maand een boek van Tessa Afshar: "The Rested Soul".
Het gaat over echte rust... niet alleen even ontspannen, maar rust vanbinnen.

Het bestaat uit dertig korte stukken, met persoonlijke verhalen. Je merkt al snel dat Tessa zelf weet wat het is om met spanning en onrust te leven, ze heeft een burn-out gehad, en daar schrijft ze open over.

Het zijn korte stukjes, maar ze blijven wel hangen.

Het is een christelijk boek. Tessa Afshar komt oorspronkelijk uit Iran en heeft zelf een hele weg afgelegd waarin geloof een grote rol is gaan spelen.

Je merkt dat in hoe ze schrijft: eerlijk en zonder opsmuk.
Mag van mij vertaald worden.

4. Something I want to keep

Dat het klein mag blijven.

Ik merk dat dat eigenlijk meer rust geeft dan wanneer alles weer “leuk” en “vol” moet zijn. Alsof het dan snel te veel wordt, terwijl dit juist overzicht geeft.

Dus als ik iets meeneem uit deze maand, dan dit:
dat het niet groter hoeft.
Dat het ook goed is als het gewoon… zo is.

Wat is jouw mooiste moment van april?

---

Linked to My Joyful Life Linkparty en Nicole's Huisvlijtparty

De boom die niet meer wilde treuren

Er stond eens een boom in de tuin die geroemd was om zijn bloesem. Elke lente hing hij vol zachtroze bloemen, die in de wind wiegden als kleine wolkjes. Mensen bleven staan, fluisterden, maakten foto’s. 

“Wat een prachtige boom,” zeiden ze.

De boom hoorde het allemaal. Maar diep in zijn stam dacht hij: ze kijken alleen naar de roze bloemen die ik draag. Dat is niet eerlijk. Want hij droeg al die schoonheid, jaar na jaar... zonder applaus voor wie hij wèrkelijk was. 

Op een dag zei de stam zachtjes: “Mag ik ook eens laten zien wie ik echt ben?” Niemand hoorde het. Dus probeerde hij het gewoon. Heel voorzichtig liet hij een tak groeien, niet omlaag maar omhoog.

“Nou ja zeg,” zeiden de mensen uit de tuin, “weg met die rechte tak. Hij hoort te treuren. Zo hebben we hem gekocht.” En knip weg was de tak

De boom zei niets. Het jaar daarna probeerde hij het opnieuw. En nog eens. En nog eens. Elke keer rechte takken.

Tot er op een dag iemand bleef staan, de boom aankeek en glimlachte. Het was de bomenman. “Laat maar,” zei hij. “Deze boom wil gewoon niet meer treuren.”

En toen gebeurde het. De boom maakte nieuwe takken. Die groeiden verder, steeds hoger, naar de hemel met witte bloesem in het licht. De roze bloemen werden minder, hingen hier en daar... als kleine wolkjes van vroeger.

En de mensen? Die bleven nog steeds staan. Maar nu zagen ze iets nieuws: twee soorten bloesem aan één boom. Ze verzonnen er allerlei verhalen bij. De boom hoorde het aan en lachte. 

🌸 

Alleen de bomenman wist hoe het echt zat.
En wij natuurlijk ook.
Weet jij het ook?

Gelinkt aan: Huisvlijt Party van Nicole

De witte krokus op de vensterbank

Wat een stralende dag! De witte krokus op de vensterbank straalde mee met het zonnetje. Ik maakte er een foto van. Zuiver wit zijn ze, met een opvallend oranjegeel hart.

Toen zag ik pas hoe vies het raam was. Dus ik naar buiten om het schoon te maken. Toen ik klaar was met het grote raam, maakte ik ook een foto van buitenaf.

Zo zien ze er heel anders uit.
Kun jij ook zo intens genieten van een paar bloemetjes?

Het was een heerlijk zonnig krokusmoment.

De Kracht van Eekhoornmotivatie

Ik heb hem eindelijk af.

Niet omdat ik ineens gedisciplineerd ben.
Niet omdat ik mezelf streng heb toegesproken.

Maar omdat er een eekhoorn op me lag te wachten.

Via Vinted kocht ik drie kleine diamond paintings en eentje daarvan is een eekhoorn. En ben dol op eekhoorntjes. Dus dat werkstuk dat al maanden “bijna af” was, moest ineens met spoed afgerond worden. 

Het enige wat ik nog hoefde te doen was de laatste rij glow-in-the-dark steentjes leggen. Eén rij. Dat was het hele drama.

Dus ik ging zitten.
Plak, plak, plak. Diamondjes erop. Klaar.

En nu werk ik aan mijn eekhoorn, die helemaal gelukkig met me is.
Hoe zal ik hem noemen?

Eh... dit was dus geen plotselinge groei in discipline hè.
Ik wilde gewoon die eekhoorn 

🐿️

Gewone dagen

Als ik terugkijk op deze eerste week van februari, denk ik: het was een gewone week. En wat heb ik weinig foto's gemaakt. Toch vind ik het gewone goud waard. Het is meer dan genoeg. 

“No day is an ordinary day; all days are extraordinary, because life itself is extraordinary!” Mehmet Murat İldan

Wat ik wel vastlegde:
een wandeling vlak voordat het weer omsloeg (collage hierboven)
een amaryllis, wow-wow-wow, met wel vijf joekels van bloemen
een colsjaal die ik kocht in de kringloop

 

Zonnenharpen in het bos.
Het lieveheersbeestje dat nog steeds slaapt.

“De meest gewone, vertrouwde dingen zouden, als we ze echt zagen, de grootste wonderen kunnen te zijn.” Michel de Montaigne

Van wat voor gewoons heb jij deze week genoten?

Meeuw. Sneeuwuil. Duif

Ik zag hem ineens op het dak zitten. Wit. Anders dan anders.
Dus ik zoomde in met mijn mobiel. Wat ben jij er voor een vogel?

Ik kon het niet goed zien.

Dus pakte gauw mijn camera... 

Draaide de grote lens erop.

Maar precies op het moment dat ik de foto nam, vloog hij weg. 

Hij zwaaide alleen nog even met zijn vleugel.

Eerst dacht ik dat het een meeuw was.
Of een sneeuwuil 😉

Pas later, toen ik de telefoon-foto inzoomde en goed bekeek via het grote scherm, zag ik: een duif! Een soort dat ik niet eerder gezien heb. Google zegt: veredelede postduif

Misschien had hij één afslag gemist.
En besloot hij hier te landen.
En koos hij dit dak
omdat het er goed uitzag van bovenaf,

en toen zag hij mij voor het raam,
en toen...

🤍🕊️🏠 Heb jij dit soort duif wel eens gezien?

---

Ik doe mee met de zaterdagse beestjes van Eileen

De hemel gloeide vanavond

Ik zat in de voorkamer met m’n laptop op schoot, toen het licht ineens veranderde in een paarroze gloed. Ik keek op en zag hoe de lucht boven de molen van paars naar rood verschoof — net een lavalamp, maar dan buiten. 

😕Mijn zoon keek ook en zei: “Is er brand ofzo?”

Ik stond op en liep naar boven om het beter te zien, aan de achterkant van ons huis. Daar kleurde de lucht fel oranje, warm en diep. Snel maakte een paar foto’s met m’n mobiel.

Dit kleurenfeest duurde echt maar een paar minuten.

Wat voor weer was het vandaag bij jou?

Linked to Nicoles Huisvlijtparty