Een uur wandelen in het Prattenburgse Bos

Terug naar mijn oude ritme.

De wekker op 06:30

Opstaan. Havermout en koffie

Uurtje bos.

Jaaaa, gelukt

Ik verbaasde me dat de roze rhododendrons al weer bloeien.

Ik zag iets verderop de eerste bloem aan de koebraam. Zo schattig.

En schermbloemen (nog even googelen hoe ze heten)

Het rook super lekker naar after rain mood, hars, natte aarde en andere dinegtjes waar ik geen naam voor weet. Ik snoof het op. Je weet wel: alles... het hele plaatje.

In dat kleine uurtje zag ik het begin van een dennenappel. Ik fotografeerde een lariks-tak. Tweet mocht op de foto. Gewoon voor de leukigheid.

Verder lopen, hup... niet overal stilstaan.

En daar... halverwege de heuvel opeens leek opeens herfst.

Wow, die rode beuken stonden er zo mooi bij. 

Ik wilde niet zo lang wandelen en daarom zette ik mijn horloge op een half uur. Natuurlijk hield ik me er niet aan. Dus werd het een niet zo kort rondje dat toch nog wel een beetje kort aanvoelde. 

Ik zag ook nog zuring! Mijn app zegt veldzuring. Ooit noemde iemand zuring een vergeten groente. Ik schreef er in 2021 een blog over: Alles kleurt rood 

Ik probeerde de bloemetjes ervan vast te leggen... moeilijk want ik moest er voor op mijn knieën in het natte gras zitten. Zie je dat ene mini bloemetje dat al open gaat?

Toen liep het bos weer uit

Het mooiste vond ik .... eh, dat weet ik niet.

In iedergeval de hommels in de roze bloemen.

Drinkt hij? Of zoekt hij nectar.

Ik zou het niet weten.

Wat denk jij?

Blij dat ik vandaag niet op mijn rode bank bleef zitten scrollen, maar opstond en ging wandelen.  Schouderklopje voor mezelf.

Waar geef jij jezelf een schouderklopje voor?

Fijne week iedereen en ben je blogger? Doe dan mee met de Linkparty van Huisvlijt.