De blouse aan de waslijn

Ik had mijn wekker op half zeven gezet. Wat was het nog lekker buiten.

Gisteravond, na het condoleren, was de linnen blouse van mijn zoon kleddernat geworden door een enorme regenbui. Omdat hij niet in de droger mocht, hing ik hem vannacht voor het open raam, in de hoop dat hij door de wind nog wat zou drogen.

Helemaal droog was hij nog niet. Dus vanmorgen hing ik hem nog even aan de waslijn.

Gelukkig werd hij op tijd droog. Hij kon hem vandaag weer aan.

Ik zet deze foto op mijn blog als herinnering aan vier bewogen weken. Weken waarin mijn schoonmoeder ziek werd, niet meer beter kon worden, een week in het hospice lag en uiteindelijk op maandagmorgen overleed.

Vandaag hebben we haar begraven.
Mijn hoofd loopt nog achter de feiten aan.