20 april 2026

Sirenes in het bos

De avond van 12 maart in ons vakantiehuisje begon rustig. Ieder z’n ding, ik achter de laptop. Tot we ineens een sirene hoorden. Eerst ver weg, maar het geluid kwam snel dichterbij. We keken elkaar aan… wat is dit hier, midden in het bos? Even dacht ik aan een bosbrand… maar in maart? Ik checkte snel een site met brandmeldingen. En ja hoor.

Brand.
Op ons park.

Brandweer bij een brandend vakantiehuisje in een bosrijk vakantiepark in de avond, met zwaailichten, toeschouwers en donkere bospaden
 
We trokken onze jas aan en gingen kijken. Een vakantiehuisje stond in brand door kortsluiting bij een sauna. Brandweerwagens, zwaailichten tussen de bomen, rook uit een raam… en ramptoeristen zoals wij. Gelukkig was iedereen ongedeerd en werden de bewoners ergens anders opgevangen. Dat stelde gerust, maar het maakte indruk.

We stonden daar nog even, een beetje te bibberen van de kou.
En toen liepen we weer terug.

Maar niet via de kortste weg.

Onderweg kwamen we langs het huisje van Bollo, de grote berenmascotte van het park. Overdag druk, nu lag hij gewoon te slapen. Ik ging even op zijn bankje zitten in dat groene licht. “O, wat eng…” zei mijn man, terwijl hij een foto maakte. “Een soort Hulk.” 

🙄

Zittend op een bankje bij het huisje van Bollo, groen verlicht in de avond op een vakantiepark

Boven ons een lucht vol sterren... veel meer dan thuis, echt zo’n hemel waar je even van stil wordt. Natuurlijk moest dat op de foto.

Dus wij daar staan, midden op dat pad, telefoons omhoog: uitvogelen hoe dat ook alweer moest in het donker. Instellingen, tikken, nog eens tikken. Bij mij lukte het best aardig. Maar bij hem… niks. Zwarte foto’s.

Hoe dan?” vroeg hij
Ja, geen idee, ik doe precies hetzelfde!”

Sterrenhemel boven een vakantiehuisje in het bos, met silhouetten van bomen in de avond

Sterrenhemel boven een donker bos met silhouetten van bomen in de nacht

Terug in het huisje voelde de avond anders dan hij begon. Iets minder vanzelfsprekend misschien… maar ook wel mooi dat zo’n avond ineens een verhaal vormt: brandweer, sterren, ik als Hulk en een fotosessie met sterren.

Wat we daarna deden?
Onze handen opwarmen aan een mok koffie… en gewoon dankbaar zijn dat het zo was afgelopen. 

---

Heb jij ook weleens op vakantie zo’n moment gehad dat je ineens beseft: dit is niet vanzelfsprekend?

👉 Linked to de Huisvlijt Party

12 opmerkingen:

  1. I'm so glad everything turned out ok. I like the photos. The sky is beautiful!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goodness! That could have been so much worse ... pleased no-one was hurt in the fire.
    Your photographs are lovely, such a great looking sky.

    All the best Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou dat is wel schrikken zo op je vakantiepark. Mooie foto s en prachtige sterrenhemel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Griezels, nee ik bedoel niet jou als Hulk, maar die brand.
    Gelukkig dat de mensen ongedeerd waren en opgevangen konden worden....

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja zéker! De eerste nacht in ons vakantiehuis kreeg onze zoon van toen 18 voor het eerst van zijn leven een epileptische aanval. Ik moest 112 bellen, maar had binnen geen bereik, dus naar buiten, in het donker, daar kon ik bellen. Mijn oudste zoon ging met me mee om naar de ingang van het park te rijden om daar op de ambulance te wachten, die dan sneller wist waar ze moesten zijn. Tijdens het wachten hebben we samen gebeden. Hij heeft nog een paar dagen in het zkh gelegen en het heeft nog een heel vervolg gekregen, maar hier houd ik het bij. Helemaal niks vanzelfsprekends!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. You have to see the stars, I can even see them in your pictures.
    Of course, I'm not writing about the sky covered by clouds. Then only the clouds can see the stars, because they are higher than us, and they block us earthlings from the view. But we know they are there, and we can wait for the sky to clear.
    I have never been a disaster tourist, neither at a fire nor anywhere else. In such cases, firefighters are needed, not onlookers who hinder their work.
    They have enough work without a lot of people too, and there is also a priority order. The first one is: To stop the fire.
    In such cases, I find something to do at home. If there is a big fire, the media will report on it anyway.
    Hugs and all the best to you. Éva

    BeantwoordenVerwijderen
  7. I hope no one was inside the cottage when it caught fire, loving your sky photos, have a great week.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Omg, what a rollercoaster of an evening. That sounds so scary, seeing fire trucks in the middle of the woods, but i'm so glad everyone was okay.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. I'm glad no one got hurt, and you are right, what a good reminder not to take anything for granted.
    Interesting picture your husband took of you that is green like the hulk.
    Your photo of the starry sky turned out really well.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Voor iedereen die dit leest: Dr. Isikolo is zeer krachtig en transparant in zijn hulp aan iedereen. Toen mijn vrouw met mijn zoon vertrok, lukte het me niet om haar terug te halen, omdat ik niet wist dat er veel meer aan de hand was dan ik dacht. Maanden gingen voorbij en ik bleef het proberen, totdat ik contact opnam met Dr. Isikolo. Hij loste het probleem op en zorgde ervoor dat de liefde en de band tussen ons hersteld werden. Zonder dat ik het wist, was er een man die mijn vrouw hypnotiseerde en manipuleerde om ervoor te zorgen dat ze van me zou scheiden en me voorgoed zou vergeten. Ik hield te veel van haar om toe te zien hoe ze door iemand anders kapotgemaakt werd. Ik ben blij dat ik contact heb opgenomen met Dr. Isikolo. Hij heeft me uitstekend geholpen en nu zijn mijn vrouw en ik gelukkig samen. Ik hoop dat dat voor altijd zo blijft. U kunt hem mailen: isikolosolutionhome@gmail.com of een bericht sturen via WhatsApp: +2348133261196

    BeantwoordenVerwijderen

Thanks for dropping in, hope your day's going fine!

♥ Aritha ♥