Willem de rosse Woelmuis (Piep)

Ik zat lekker buiten toen ik ineens iets hoorde ritselen tussen de droge bladeren.

Ritsel, ritsel…

Wat was dat? Een vogel? Een insect? Nee, daar bewoog echt iets kleins en bruins. Het leek wel een muis, maar ik wist niet precies wat voor muis.

Gelukkig bleef hij lang genoeg zitten voor een paar foto’s met mijn grote camera. Zonet ben ik op onderzoek uitgegaan. De ronde oortjes, de korte snuit en dat roodbruine vachtje zeggen hem: het is een rosse woelmuis.

De rosse woelmuis is een makkelijke eter. Hij vindt zaden lekker, vruchten, bladeren, noten, paddenstoelen en soms hij eet slakken las ik op Nature Today.[1] Zijn menu verandert met de seizoenen. In de herfst legt hij zelfs kleine voorraadkamertjes aan onder de grond.

 

Willem Woelmuis (zo heet ie) bouwde zijn nestje onder de grond. Vanuit de ingang loopt een heel gangenstelsel. Ik heb het gezien… en iemand anders blijkbaar ook, want bij de ronde opening stond een klein takje met een vlaggetje. 

Schattig toch, zo'n rosse woelmuis!

Ik ging dus opzoeken waarom hij rosse woelmuis heet. In mijn hoofd was ros bijna roze. Maar nee: ros betekent gewoon roodbruin. Weer wat geleerd.

Update, een dag later…

Dat kleine vlaggetje bij het hol bleek helemaal geen vlaggetje te zijn. Het was een paaltje met een boodschap:

Hij had dus al een naam te hebben... en zelfs een eigen naambordje. 😄

[1] Uitgelicht: de rosse woelmuis