Leuke lampjes langs het kanaal

 Ik kan geen genoeg krijgen van mooie lampjes 💡✨, vooral niet als ze zo'n schattig bruggetje verlichten! 🥰 Hier drie sfeervolle foto's van het kanaal bij avond – een klein lichtpuntje in deze donkere dagen. 

Het weggetje glimt van de regen, en het was flink koud 🥶. Maar deze schattige lampjes maken alles zoveel gezelliger! 

🌟Gelukkig Nieuwjaar 🌟
Ik wens jullie een jaar met momenten van vrede, kracht en hoop, ook in moeilijke omstandigheden. Ik hoop in 2025 weer van jullie blogs, verhalen en inspiratie te genieten. 

Update: Oudejaarsdag 2024 (16:00)

Bij ons in de straat, op de parkeerplaats, staat een tentje waar buurtgenoten oliebollen en appelflappen bakken én gezellig kletsen. Wij horen officieel niet bij die straat, omdat onze voordeur ergens anders uitkomt. Maar via onze achterdeur zitten we er toch een beetje bij, dus we zijn ook uitgenodigd om mee te doen. Er is zelfs een vuurkorf waar kinderen marshmallows roosteren. Een superleuk en gezellig initiatief.

Hoe zien jullie oudejaars- en nieuwjaarstradities eruit? 

Help, een Kudde Schapen op het Fietspad

Mijn man vertelde me gisteren een leuk verhaal. Hij fietste over een smal paadje toen hij in de verte iets zag bewegen. Eerst dacht hij aan wandelaars, maar toen hij dichterbij kwam, bleken het schapen te zijn! Een grote kudde, met de herder(s) erbij. 

En een hond 🐕

Er was geen ontkomen aan. Mijn man stond stil en riep naar de herder: "Wat moet ik doen?!" De herder lachte en riep terug: "Gewoon blijven staan met je fiets… ze lopen wel om je heen."

De kudde passeerde

En daar gingen ze! Schapen links, schapen rechts, mijn man stond er middenin, doodstil, terwijl de kudde hem rustig passeerde. 

Kleurcode 🐑* 

• Schapen die een eenling verwachten, kregen een blauwe stip.
• Bij een tweeling werd het een rode stip.
• En schapen die niet drachtig zijn, kregen een groene stip.

Schapenfoto's voor mijn blog

Mijn man liet me de foto’s zien die hij onderweg van de schapen had gemaakt. “Speciaal voor jou,” zei hij lachend. Dat vond ik zó leuk! Enthousiast zei ik: “Die ga gebruiken voor mijn blog?”  Hij stuurde ze meteen naar me toe via AirDrop – handig én met de mooiste kleuren. 

Nu kunnen jullie allemaal meegenieten 😊

De Grebbeveldschapen

Achter de kudde reed een auto die erbij hoorde, waardoor ik meteen wist: dit zijn de Grebbeveldschapen* (dat heb ik natuurlijk even gegoogeld). Ik las dat ze in de winter bij boeren in het Binnenveld verblijven. Het fietspad waar mijn man reed, loopt door dat gebied, dus ik neem aan dat de schapen op weg waren naar hun winterverblijf. 

Blauwtong en wolven

Verder las ik dat 2024 een zwaar jaar was voor de kudde, door blauwtong en wolven. Die laatste komen steeds vaker voor, en ik heb er zelf ook al eens eentje gezien in dit gebied, zoals ik eerder schreef. Spannend én een beetje sneu voor de schapen.

🐑 Heb je ook weleens en leuke ontmoeting met een schaapskudde gehad? 

Linking up with Eileen's critters

* Grebbeveldschapen & zo

Hiep Hiep Hoera, Daar Komt de Zon!

Winterochtenden beginnen bij mij meestal lekker traag: een beetje doezelen en een ontbijtje op bed maken het extra knus. Maar vorige week vrijdag  ging het ander. Het was een ochtend die ik graag met jullie wil delen, dus schrijf ik er een bericht over. Ik ga veel plaatjes toevoegen!

De zon brak door. Yes! Mijn man zei: “Kom op, naar buiten jij! Warm aankleden, het is maar 3 graden.” Gehuld in een groene outfit, van jas tot trekkingbroek, compleet met vrolijke okergele wanten, sprong ik op mijn fiets en reed de zon tegemoet. 

😊 Hiep hiep Hoera.

De lucht werd steeds blauwer

11 dagen zonder zon, en nu zag ik een klein stukje blauwe hemel. Er hing nog wat sluierbewolking in pasteltinten, maar de zon prikte er dapper doorheen. Ik fietste over het smalle fietspad langs het water. Boven mijn hoofd zwierden kieviten, hoog en laag, als een dansend lint. Het waren er zoveel! Stoppen voor een foto kwam niet eens in me op; ik ging fijn op in het moment.

Kijk achterom!

Even verderop kneep ik toch mijn remmen in. In mijn fietsspiegel zag ik hoe achter me de lucht nog intenser blauw was dan voor me, met een brede donkergrijze wolkenstreep. Ik moest me omdraaien, want het mooiste uitzicht was achter me.

Meerkoetjes langs fietspad

Voor me op het pad drentelden meerkoetjes. Ze pikten vastberaden tussen het gras langs het fietspad, hun zwarte veren glanzend in het winterlicht. Ze deden nauwelijks moeite om opzij te gaan en schoven pas op het laatste moment een stukje op. Wat ze ook gevonden hadden na de regen, het was duidelijk een feestmaal. Ik kon het niet laten en maakte wat foto’s. Maar toen ik te dichtbij kwam vlogen ze toch de sloot in.

Status meerkoet in Nederland: niet bedreigd (alleen door mij een beetje met mijn Iphone). Oh, dit is dus de tekst op de foto below.

Rara, het is groen en het is...

Dat wintergroen hieronder, ik vermoedde dat het gevlekte scheerling was en knielde neer om het beter te bekijken. Twijfelde. Het kon ook fluitenkruid zijn. Snel mijn want uit om een foto te maken, en hup, weer aan. De wind leek dwars door me heen te blazen. Ik rilde.

Op Instagram kozen de meeste mensen voor fluitenkruid.

Modderige paadjes zijn het leukst
Halverwege mijn fietstocht besloot ik ook nog een stukje te gaan lopen omdat het paadje zo modderig was. Ik wilde echt niet uitglijden met mijn fiets. Waai maar wind, trek maar aan mijn haren, mijn jas... het mag, maar... alsjeblieft, duw me niet omver in de modder.

Als je wandelt, heb je het minder koud dan op een e-bike én je ziet meer, al is het even wennen om opeens tergend langzaam te gaan 🚶‍♀️

Paradijs voor ganzen en ooievaars
Links graasden een stuk of vijftig ganzen zachtjes gakkend in een veld. Ze trokken met hun snavels aan het gras en lieten het veld kaal achter. Keek ik de andere kant op, rechts van me, vlogen ooievaars statig heen en weer. Hun brede, witte vleugels straalden in het winterzonnetje. Ik heb natuurlijk nog nooit engelenvleugels gezien, maar ik stel me ze zo wel voor.

Alleen dan honderd keer mooier.

De ooievaar op de foto hierboven zegt: "Je kunt niet om mij heen, dit is mijn land". Er staat ook iets over het leefgebied, dat ze houden van veenweidegebieden en uiterwaarden met hoge waterstand.

In Nederland worden ooievaars (Ciconia ciconia) gezien als een symbool van geluk en nieuw leven. Ze stonden bijna op het punt van uitsterven door pesticiden, maar dankzij bescherming zijn ze nu weer volop te zien. Ze hebben het zo goed dat ze zelfs hun eigen nestplatforms bij boerderijen hebben gekregen – lijkt wel een B&B voor ooievaars!

Wolf of Hond, weet jij het?

Het zandpad glinsterde van de plassen en ik zag sporen in de modder. Van een wolf? Een paar weken geleden zag ik er eentje in deze buurt, maar ik weet dat het ook sporen van een grote hond kunnen zijn. Ik hurkte ernaast op het natte pad, rook het natte zand en iets harigs (nou ja bijna dan) en schoot een foto. 

Wat denk jij: wolf, hond of vos?

Plotseling trilde mijn telefoon in mijn jaszak. Mijn dochter! Maar met de harde wind kon ik niet bellen. Ik stuurde haar een selfie: wild haar, groene capuchon. Ze appte terug: “Vanmiddag dan?” 

Selfie en Mooie Plant

Hieronder de selfie die ik appte. Plus grote kaardebol ernaast. Die plant is zelfs mooi in als hij uitgebloeid is. Ik probeerde het zonnetje erachter te houden en een moody plaatje te schieten (foto onder de selfie). 

⛄Wintermagic toch?

Ik zie een regenworm

Nog een laatste keer snoof ik de frisse winterlucht diep in, en toen, aan het einde van het modderpad, stapte ik weer op mijn fiets. Toen viel de koude wind me weer aan. Brrr... Nog één keer stopte ik, voor een prachtige worm in een waterplas op het fietpad.

😁 Zie je de regenworm? Vroeger aten mijn broertje en ik ze op, rauw en zonder zout. Niet nadoen, het was ongezond  zei mijn moeder. We mochten het nooit meer doen #peuters

Oost West Thuis Best

Toen ik de poort in onze schutting opendeed, zag mijn man me al aankomen. Leuk, leuk! Hij zorgde voor warme koffie en terwijl we naast elkaar op one bank zaten, vertelde ik enthousiast over de zon, de waterhoentjes en het wolvenspoor. Wat een cadeautje, zo’n zonnige winterochtend! 

Vandaag 

Vandaag is het al maandag. De zon scheen alweer. En ik zag "wild" in mijn orchidee. Ik maakte er een foto van.

Binnen is ook leuk

Met deze foto wil ik laten zien dat het binnen ook leuk kan zijn. Niet dat ik spinnen aantrekkelijk vind – ik ben er bang voor – maar het moment vond ik grappig. Ik had net de planten bespoten, omdat ze zo droog zijn door de centrale verwarming, en ik zag de spin pas toen ik al zo’n zeven foto’s had gemaakt. 

Wat zag jij voor moois vandaag?

Kerstlichtjes en een Gouden Traktatie

Vandaag stonden twee feestjes op de planning: vanmorgen een feestje en vanavond nóg een feestje. Wat is thuiskomen dan heerlijk! De lampen heb ik gedimd, een kaars aangestoken op tafel – precies zoals ik het fijn vind. Rust. Het enige wat ik nu hoor, is de klok die zachtjes tikt

Kerstverlichting 

Vanavond fietsten we naar onze schoonzoon om zijn verjaardag te vieren. Onderweg kon ik het niet laten om snel een foto te maken van de kerstverlichting in het dorp. De blauwe sterretjes knipperden vrolijk.

Aan de kleding van de voetganger links op de foto hierboven kun je zien hoe waterkoud het was. De straat glimt van de regen. Vanaf het bruggetje over het water draaide ik me om en schoot nog een plaatje: het torentje van de juwelier en in de verte een verlichte kerstboom.

Mijn man hield mijn fiets vast terwijl ik de foto maakte. Daarna fietsten we snel door naar het appartement van onze schoonzoon.

Onder de Van Kreelpoort

Op de terugweg kwamen we onder de Van Kreelpoort door. 

Mijn zoon fietste mee en riep: “Kijk, mam, daar zitten de duiven!” Ik keek omhoog en ja hoor, daar zaten ze, met hun kopjes diep in hun veren – een heerlijk plekje om te overnachten. Zij liever dan ik, je zou zo van de richel vallen....

Eindelijk thuis

Het was berekoud, en ik verlangde zó naar mijn elektrische deken en een beker warme melk. Maar voordat ik stop, laat ik jullie nog iets bijzonders zien: het ‘broodje goud’ dat mijn zoon mee naar huis nam. Net echt, toch?

Hij werkt in een snoepwinkel, en dit is een LOLO Dubai chocolade pistache reep – Gold Edition. Een klant liet het vallen zonder iets te zeggen, en daardoor mag het niet meer verkocht worden. Mijn zoon kocht het voor ene klein prijsje.

Deze reep is pure luxe: melkchocolade met een romige pistachevulling en handgebakken Arabische knafeh, gemaakt van Belgische chocolade en roomboter. 100% ambachtelijk!

Wat is jouw favoriete chocoladetraktatie? 🍫✨

Wolken, Wind & Water in Het Binnenveld

Toen de zon eindelijk doorbrak, was het gedaan met mijn luie zaterdag. Ik trok warme kleren aan, pakte mijn camera. Binnen een paar tellen had ik besloten: het bos sloeg ik over. Na de storm voel ik me daar toch niet helemaal op mijn gemak – wie weet valt er nog een tak naar beneden. Ik fietste naar een open natuurgebied, net buiten ons dorp.

Foto hieronder: iemand fietste me voorbij terwijl ik een plaatje schoot. Aan hem kun je zien dat het frisjes was. Muts op!

En het waaide flink. Zonder e-bike had ik het vast niet gered tegen de wind, maar nu ging het wel – al moest ik mijn stuur stevig vasthouden om niet het kanaal in geblazen te worden. Terwijl ik trapte, keek ik omhoog naar de prachtige wolkenhemel. Ik begrijp wel waarom Nederlandse schilders die zo graag wilden vastleggen.

Het leek alsof ik door een levend schilderij fietste.

Het riet in de wind

Op de foto hier direct boven zie je hoe het riet door de krachtige wind naar links geblazen werd. Met de grote camera maakte ik onderstaande foto's - achteromkijkend. Het riet was constant in beweging, en dat geluid... het ruiste! Je zou het moeten horen. Als je stilstaat er luistert, even met de ogen dicht, dan voel je de stress wegvloeien. Laat maar gaan...

🌊 Het water stroomde vrij hard.
📷 Check ook de wiebelige video 

Het gaf zo’n kick om tegen de wind in te fietsen en de wolken boven me steeds van vorm te zien veranderen. Wist ik de namen maar... Al fietsend dacht ik: die ga ik leren. Ik werd lekker warm door het trappen en kreeg gloeiende wangen van de wind. 

Kieviten
Aan de overkant van het water ontdekte ik een groepje kieviten. Ik herken ze aan hun witte buikjes en karakteristieke vleugelslag. Ze stegen op, daalden weer en draaiden sierlijk rond. Het leek alsof ze dansten op de wind. Ik stopte even, stapte van mijn fiets en maakte een foto. Met deze kieviten doe ik mee met de Zaterdagse Beestjes van Eileen.

😍 Wat een prachtig natuurmoment!

Naar de vlonder

Ik wandelde ook nog een kilometer of twee naar de vlonder. Vandaag zag ik geen wolf, maar wel wat grauwe ganzen die hoog boven mijn hoofd vlogen. De populatie grauwe ganzen is enorm gegroeid en ik las dat hun poep minder gewenst is in dit gebied. Waarom dat minder gewenst is snapte ik niet dus zocht ik verder. Ik vond alleen dit: 

De forse toename van de Grauwe gans in het gebied met de daarmee verbonden mestoverlast kan leiden tot negatieve effecten op de voedselarme flora. Of Grauwe ganzen een negatief effect hebben op het aantal territoria van andere water- en weidevogels is een open vraag, al toonde eerder onderzoek uit geen eenduidig verband aan. Bron: Rapport broedvogels Binnenveld 2024 

• Ander gebied (Drenthe): Ganzenpoep en hoogveenontwikkeling lastige combinatie 

De winterzon toverde lange schaduwen; ik leek wel een reuzin op die vlonder.

Wat is het veld kaal nu.

Lang bleef ik niet op de vlonder. Ik waaide er bijna af en zag in de verte een bui aankomen, dus wandelde ik stevig door.

Jongen op zoek naar zonnebaars

Een jongen liep met een groot visnet, door het hoge gras bij een sloot. Ik vroeg waar hij naar zocht, en hij zei: naar zonnebaars. Hij wist er veel van af. Hij had er eentje gevangen, maar die zette hij weer terug in het water. 

De zonnebaars, een niet-Europese vis uit Noord-Amerika, is via vijvers en aquaria in onze natuur beland. Hij laat zich niet wegdringen en staat daarom op de zwarte lijst omat hij het ecosysteem in vennen en poelen verstoort. Hij heeft een negatieve invloed op amfibieën en andere waterdieren.

Hieronder een foto van de zonnebaars, die ooit hier gevonden werd. 

Bron: waarneming.nl

Blauw versus Grauw
Op de foto zie je dat aan de kant van de jongen de lucht mooi blauw is. De tegenovergestelde kant niet  - griebels wat grauw - en daar moest ik heen!

Laat je niet tegenhouden door het weer. Een uitje in de openlucht voelt bijna altijd beter dan we denken. We overschatten niet alleen hoe ellendig het buiten kan zijn, we onderschatten vaak ook het plezier dat er buiten te beleven valt. Kari Leibowitz

Appje: doe voorzichtig!

Toen kreeg een appje van mijn man: Hier regent het zo hard 🌧️, doe voorzichtig op je fiets! 🚴‍♀️

Naar huis

Ik reed tussen de buien door en had fijn de wind in mijn rug. In no time was ik thuis. Geen regen, een paar druppels misschien. Mijn gebreide wanten - die met vrolijke kleurtjes - werden er nauwelijks nat van. 

💗Dankbaar voor thuis.

Wat heerlijk om thuis te komen, samen een kop koffie te drinken. Ik kletste over mijn fietsavontuur terwijl hij zijn verhalen deelde over zijn cross door het bos.

---

🐟 Heb je ooit van zonnebaars gehoord?

Vandaag al een 'ommetje' gemaakt?

Vandaag al een ommetje gemaakt? Ja ik liep een ommetje door de regen. Terwijl ik daar zo liep, moest ik ineens denken aan die eerste Covid-winter. Weet je nog? Regelmatig wandelen om een beetje gezond te blijven. 

Ik zag vandaag dit:

• Gele winterviooltjes in een boerenkar
• Een saaie straat met voorbijrazend verkeer
• Rode appeltjes aan een boom met regendruppels

De molen zag er nog steeds treurig uit tegen de grijze regenlucht. De wieken missen hun hekwerk. Kijk, zó horen molenwieken eruit te zien

(foto uit 2015) 👇

Ik maakte vandaag dus ook een foto, maar hij was zo saai dat ik wat kerstballen in de boom heb ‘gehangen’ via Insta. O ja, die raaf heb ik er ook maar bij gezet. Zo ziet het er tenminste wat gezelliger uit, toch? 

Dit is de achterkant van de molen (op de sneeuw foto zie je de voorkant)

Vlakbij de molen zit een bloemenwinkel, en natuurlijk ging ik even naar binnen. Wat een kleur, wat een gezelligheid! Ik hield me streng aan mijn plan: alleen amaryllisbollen. Niks anders. Maar wel wat plaatjes geschoten.

Deze drie 👇

Blij liep ik met mijn twee amaryllisbollen naar huis. Nu heb ik er zes op mijn vensterbank. Hieronder een van de bollen die ik vandaag kocht. Ik zie nu al dat er twee stengels uit gaan komen. 

En wat regendruppels op het raam! Brrr.

 Een Ommetje

Een ommetje is een kort wandelingetje, vaak zonder doel, behalve wat frisse lucht en een excuus om even buiten te zijn. Het is ook de naam van een app die je aanmoedigt om dagelijks zo’n wandeling te maken voor je gezondheid. Dus, als je een ommetje doet, ben je gezond bezig én buiten – en dat telt!

---

Ik ben benieuwd of jullie ook een bloemenwinkel of iets dergelijks dicht bij jullie huis hebben. 

Linked to Michelles Dankbare Donderdag