Hallo lieve bloglezers, mijn naam is Porcellio. Ik woon in het Prattenburgse Bos. Mijn geheim? Ik heb altijd al een cupcake willen eten en wat denk je?
Normaal slaap ik overdag maar hier kwam ik mijn bed voor uit. Jammer dat die reuzin eraan kwam met haar fototoestel. Ik wilde wegkruipen maar ze zei dat dat niet hoefde. Ze bekeek me ongeneerd van alle kanten en zei toen: "Wat ben jij een mooie pissebed!"
Blij: ik ben mooi
Dat vond ik geweldig en ik ging er goed voor zitten.
Goed voor de bosbodem
Ze zei tegen me: "Ik ga een blog over je schrijven. Ik ga vertellen hoe belangrijk je ben voor het Prattenburgse bos en dat je meehelpt met het opruimen van rottend hout en cupcakes. Ze keek me vol bewondering aan. "Je hoeft het alleen maar op te peuzelen en weer uit te poepen. Goed werk!"
Toen stapte de reuzin weer weg en ging ik verder met mijn cupcake. Ik voel me happy. Ik ben belangrijk en ik hoef er bijna niets voor te doen. Alleen deze cupcake oppeuzelen en weer uit poepen. Ik wist het: mijn poep is goud waard.
- Ik ben een ruwe pissebed (Porcellio scaber)
- Ik heb pukkeltjes
- Ik heb 14 poten
- Ik kan me niet oprollen
- Ik ben groter dan 5 millimeter
- Ik eet plantenresten, rottend hout, bladeren (en een hapjes cupcake)
- Mijn poep zit vol met goede voedingsstoffen voor de bodem
- Ik ben geen insekt maar een schaaldier
- De reuzin schreef dit voor Ezra en Eli, haar buurjongetjes